Een zwaardere bevalling hangt mogelijk samen met lage hoeveelheden schildklierhormoon
28 december, 2009 door Mathilde
Opgeslagen onder Nieuwsberichten
Vrouwen die in verwachting zijn, maar weinig schildklierhormoon aanmaken tijdens de zwangerschap blijken gevoelig te zijn voor een moeizamer bevalling.
We weten al dat te weinig thyroxine (schildklierhormoon) complicerend kan werken op zwangerschap en een verhoogd risico geeft op miskraam, vroeggeboorte of pre-ecclampsie (ontwikkeling van hoge bloeddruk als gevolg van zwangerschap).
Nederlandse onderzoekers (Tilburg) hebben nu ontdekt dat lage of zelfs normale niveaus thyroxine tot problemen leiden tijdens zwangerschap en bevalling.
Zo zou er een grotere kans zijn op een afwijkende ligging van de baby, wat de bevalling ingewikkelder kan maken.
De afwijkende ligging zou er vooral uit bestaan dat het kindje wel in voorhoofdligging ligt, maar met het gezichtje naar achteren, dus naar de wervelkolom van de moeder toe.
Niet alleen duurt een bevalling met deze ligging langer en is moeizamer, ook eindigt een dergelijke bevalling vaker in een tangverlossing (forceps) of een keizersnede (sectio caesarea).
Volgens de onderzoekers komt een schildklierhormoonprobleem regelmatig bij gezonde moeders voor: tot wel in 1 op de 10 zwangerschappen. Zij adviseren dan ook om de schildklier hormoonbepaling een routinebepaling in de zwangerschap te maken.
De onderzoekers nemen aan dat verlaging van het schildklierhormoon de kindbewegingen afremt wat er toe leidt dat het kindje terwijl het zich klaarmaakt voor een optimale bevallingspositie (indalen en met het gezichtje naar voren komen te liggen), het kindje ergens in dit proces ‘blijft steken’ in een wat onhandiger bevallingspositie.
Recent onderzoek heeft aangetoond dat de motorische ontwikkeling van 2-jarige kinderen direct gerelateerd is aan de hoeveelheid schildklierhormoon van de moeder tijdens de zwangerschap.
Het kindje zelf kan pas schildklierhormoon aanmaken vanaf 20 weken zwangerschap, hiervoor is het dus voor het stofwisselingsproces en de ontwikkeling volledig afhankelijk van de voorraad schildklierhormoon van de moeder.
Er moet nog verder onderzoek gedaan worden of het geven van extra schildklierhormoon aan zwangere vrouwen – ook als ze niet een duidelijk afwijkende schildklierfunctie hebben – voordelen zou opleveren.
De meningen zijn nog verdeeld, en in elk geval is verder onderzoek nodig.
NB: de schildklier, gelegen in de hals, maakt hormonen die de stofwisseling (het metabolisme) in het lichaam regelen. Teveel hormoon drijft het metabolisme op met klachten als onrust, nervositas, hartkloppingen en gewichtsverlies. Te weinig hormoon remt de stofwisseling af waardoor je klachten krijgt van (extreme) moeheid, traagheid en gewichtstoename.
Schildklieraandoeningen kunnen (onder andere) met medicatie worden behandeld tot een evenwichtige hormonale stabiliteit.
Bron: BBC/Health
Gerelateerde berichten:
