Glaucoom
26 augustus, 2009 door Mathilde
Opgeslagen onder Aandoeningen - Ziektebeelden
Glaucoom wordt gekenmerkt beschadigingen van de oogzenuw waardoor uitval van gezichtsveld ontstaat. In ongeveer 90% van de gevallen gaat de aandoening gepaard met een verhoogde oogdruk – daarom wordt glaucoom in de wandelgangen ook wel ‘verhoogde oogdruk’ genoemd. Niet helemaal een juiste uitdrukking want de verhoogde oogdruk is dus eerder een risicofactor die ontstaat door verstoringen in de waterhuishouding van het oog. Onbehandeld kan afhankelijk van de vorm snel of geleidelijk grote uitval van het gezichtsveld ontstaan, soms met blindheid tot gevolg.
Soorten:
We onderscheiden diverse soorten glaucoom.
- Acuut glaucoom: ook bekend als kamerooghoek afsluitingssyndroom, hierbij ontstaan de verschijnselen acuut in uren tot dagen, vrijwel altijd door een acute afsluiting van de kamerhoek (de hoek tussen regenboogvlies en hoornvlies waar het oogvocht normaliter moet afvloeien) – dit vergt snelle behandeling om grote schade aan de oogzenuw te voorkómen
- Primair open kamerhoek glaucoom: problemen met de regulatie, aanmaak en/of afvoer van het kamervocht in het oog.
- Secundair open kamerhoek glaucoom: kamervochtregulatieproblemen door andere oorzaken als verwondingen, ontstekingen, tumoren, afsluiting van (een) bloedvat (-en), andere oogziekten of oogafwijkingen
- Normale oogdruk glaucoom: beschadiging van de oogzenuw bij een normale oogdruk
- Nauwe of afgesloten kamerhoek glaucoom: hiervan bestaat een acute en een chronische vorm. De afstand tussen regenboogvlies en hoornvlies is (sterk) verminderd, waardoor de afvloed m.n. niet goed gaat van het oogvocht.
- Aangeboren: dit is zeldzaam, maar dan spoort er vanaf de geboorte iets niet in de regulatie van het kamervocht – meestal betreft het aangeboren afwijkingen in het afvoersysteem van het oogvocht.
Klachten:
Bij acuut glaucoom treden ook acuut verschijnselen op. Zoals plotse hevige oogpijn, rode ogen, snelle afname van het gezichtsvermogen, soms misselijkheid en buikpijn, vaak pupilvergroting en melkachtig aanzien van het oog.
‘Gewoon’ glaucoom hoeft in het begin geen klachten te geven omdat de ziekte begint met afwijkingen in het gezichtsveld. En dat ‘zie’ je letterlijk niet meteen, bv doordat het goede oog de afwijkingen van het aangedane oog in het begin nog kan opvangen en de eerste gezichtsvelduitval niet groot hoeft te zijn. Uitval begint vaak aan de neuszijde. Geleidelijk ontstaat toenemende uitval van het omgevingszien, soms tot kokerzien aan toe (je ziet alleen nog door de wijdte van je pupil).
Risicofactoren:
- Hoge bloeddruk
- Glaucoom in de familie
- 40 jaar en ouder (nog hoger risico bij 70 jaar en ouder)
- Sterk verziend of sterk bijziend
- Cardiovasculaire aandoeningen
- Gebruik van corticosteroïden
De aandoening komt vaker voor bij mensen van Afrikaanse of Aziatische origine.
Diagnose:
Wordt vaak gesteld of vermoed op het verhaal van de patiënt. Met name acuut glaucoom heeft wel kenmerkende verschijnselen.
De diagnose glaucoom kan bevestigd worden door middel van onderzoek.
Dit kan bestaan uit: oogdruk meting, onderzoek van de oogzenuw en de zenuwvezellaag, gezichtsveldonderzoek en onderzoek van de kamerhoek van het oog.
Behandeling:
1. Oogdruppels, consequent gebruiken en in principe levenslang. Druppels zijn in principe te verdelen als: middelen die de productie van kamervocht verminderen, middelen die de afvloed van kamervocht verbeteren, of combinatiepreparaten
2. Laserbehandeling – meerdere soorten laserbehandelingen zijn mogelijk afhankelijk van het type glaucoom
3. Operatie – meest gebruikte methode is verbetering van de afvloed van kamerwater door het maken van een ‘luikje’ en een buisje waardoor het oogvocht naar buiten het oog wordt afgevloeid. Of er wordt een gaatje in het regenboogvlies gemaakt.
Vroegtijdige herkenning en regelmatige controle door de oogarts is nodig om de eventuele schade aan de oogzenuw tijdig op te merken. De patiënt moet consequent druppelen, wat soms tegenvalt omdat je eigenlijk geen effect van het druppelen bemerkt en dus geneigd bent niet altijd op de regelmaat van het druppelen te letten. Toch doen om schade aan de oogzenuw te voorkómen of zoveel mogelijk te beperken.
No related posts.