Osteïtis Deformans
12 juni, 2009 door Mathilde
Opgeslagen onder Aandoeningen - Ziektebeelden
De officiële naam is osteïtis deformans of in de volksmond ‘botreuma’.
Bij deze aandoening wordt botweefsel sneller vervangen dan normaal, daarbij is de botafbraak groter dan de botaanmaak. Er gaat bij dit proces kalk en botweefsel verloren waardoor de nieuwe samenstelling van de botten een afwijkende structuur krijgt: de botten worden brosser en makkelijker vervormbaar. Ook neemt de kans op botbreuken toe.
De ziekte komt iets meer bij mannen voor en uit zich meestal tussen 35 en 60 jaar.
Er kunnen één of meer botten aangetast zijn, met een voorkeur voor wervelkolom, heupen en bekken, schedel. Door de geleidelijke vormveranderingen kunnen op den duur kenmerkende afwijkingen ontstaan zoals kromme benen of een vergroting van de schedel.
Meestal verloopt de ziekte mild, met langzame botveranderingen. Ook kan de ziekte een hele tijd rustig blijven, waarna de activiteit dan weer kan toenemen.
Symptomen:
- botpijn
- vermoeidheid
- botvervormingen
- op langere termijn afname van lengte door ‘krom trekken’ van botten
- slijtage van aangedane botten met artrosevorming
- botbreuken
Complicaties kunnen zijn:
- uitval van de functie van hersenzenuwen die in de knel kunnen komen als gevolg van de vergroting van de schedelbeenderen
- hartvergroting omdat het hart harder moet pompen om meer bloed naar de botten te sturen – meestal leidt dit niet tot verdere hartproblemen
- botbreuken (fracturen) soms al bij normale belasting
- bij aantasting van de aangezichtsbeenderen kunnen de tanden los gaan zitten of kauwproblemen ontstaan
- heel zelden maligne ontaarding met de vorming van een bottumor (osteosarcoom) in een aangedaan bot
Diagnose wordt gesteld op de combinatie van ziektegeschiedenis, lichamelijk onderzoek, röntgenafwijkingen en bloedonderzoek waarbij m.n. een verhoogd gehalte aan alkalische fosfatase opvalt (een teken van botproductie) en afwijkingen in de gehaltes van calcium en fosfaat (toename in bloed).
Met een lichaams (bot-) scan kan de uitbreiding in de diverse botten in kaart worden gebracht.
Behandeling:
Genezing is niet mogelijk.
Om de ziekte af te remmen moet dagelijks minimaal 1500 mg. Calcium en 400 eenheden Vitamine D worden ingenomen en voldoende zonneschijn worden genoten. Lichaamsbeweging is belangrijk, dat onderhoudt een gezond (zo gezond mogelijk) skelet en houdt de gewrichten soepel.
Overgewicht moet worden voorkómen – dat maakt de kans op vervorming van de botten of botbreuken groter.
Pijnbestrijding dmv. pijnstillers, m.n. worden NSAID’s aanbevolen.
Daarnaast worden vaak bifosfonaten gegeven (Aredia, Actonel), medicijnen die zich aan het bot hechten waardoor de botafbrekende cellen tot rust komen en er weer meer evenwicht ontstaat tussen botafbraak en – aanmaak. Het duurt altijd even eer deze medicatie ‘aanslaat’ en de pijn mindert (gemiddeld na 2 maanden een eerste effect). Het effect is het grootst als het medicament per infuus wordt toegediend (grotere hoeveelheden die het bot kunnen bereiken). Ook na stoppen met deze medicatie gaat de werking nog langere tijd door.
Het is zaak zo vroeg mogelijk te starten met behandeling om complicaties te voorkómen. Dus ook al behandelen als er nog geen klachten van Paget bestaan. Reeds bestaande botafwijkingen kunnen niet herstellen, maar nieuwe afwijkingen kunnen worden beperkt.
Het is belangrijk om – ook in geval geen klachten bestaan en de diagnose wel bekend is – in behandeling/controle te blijven bij de specialist.
| Handige links | ||
| chronischeziekten.goedbegin.nl |  |
|
| paginasponsor: | kindkid.nl |
Gerelateerde berichten:
