Posttraumatische Dystrofie
27 juni, 2009 door Mathilde
Opgeslagen onder Aandoeningen - Ziektebeelden
Meest bekende andere namen zijn: PD, Südeck Dystrofie (of Atrofie) of Sympatische Reflex Dystrofie, maar in de literatuur komen tal van namen voor. Nieuwe naam is Complex Regionaal Pijnsyndroom (CRPS type 1). In Amerika heet het Reflex Sympathetic Dystrophy.
Posttraumatische dystrofie
Het is een aandoening die na een ongeval of operatie aan een arm of been ontstaat. Eigenlijk een complicatie. De ernst van het letsel zegt niets over de ernst van de dystrofie.
PD kan moeilijk te behandelen pijn geven, functieverlies of zelfs invaliditeit. Alle weefsels en functies kunnen worden aangetast.
Het kan op alle leeftijden voorkomen, maar lijkt bij voorkeur op te treden tussen 45 en 60 jaar. Vrouwen zijn 3x zo vaak het slachtoffer als mannen.
Het komt gemiddeld 8000 keer per jaar voor. Meestal treedt binnen een redelijk korte tijd spontaan herstel in, vaak zonder restverschijnselen. Maar een aantal mensen krijgt te maken met langdurige tot chronische klachten.
In Nederland zijn er naar schatting zo’n 20.000 chronische PD-patiënten.
PD ontstaat soms spontaan en kan zich uitbreiden naar andere ledematen (waarin geen trauma of operatie heeft plaatsgehad).
Symptomen:
De meest voorkomende verschijnselen zijn:
- Onverklaarbare meest brandende pijn
- Verschil in huidskleur tov omgeving (rood- of blauwverkleuring)
- Oedeem (vocht vasthouden in het aangedane gebied) met diffuse zwelling
- Temperatuursverschil tov normale omgeving (warmer of kouder)
- Overmatig zweten
- Toename van nagel- en haargroei
- Versterkte gevoeligheid voor pijnprikkels, m.n. aanrakingspijn
- Wondjes genezen minder goed en snel
- Bij langere duur: verdwijnen van onderhuids vet- en spierweefsel (dystrofie, atrofie) met botontkalking en beschadiging van gewrichten met dwangstanden
Als gevolg van pijn en stijfheid (ook door het vocht vasthouden) ontstaan bewegingsbeperkingen. De klachten nemen toe bij inspanning, tot vaak heftige pijn. De klachten zitten in een gebied dat groter is dan het oorspronkelijke letsel- of operatiegebied. En de symptomen zitten altijd verder van de romp af dan het oorspronkelijke letsel of operatie.
De spierkracht kan afnemen, tot verlamming aan toe – terwijl het EMG (meten van de elektrische activiteit) normaal blijft. Het lichaamsgevoel kan afnemen (alsof hand of voet ‘er niet bij hoort’). Soms ontstaan ongecontroleerde bewegingen of verkrampingen
Diagnose:
Op de uiterlijke kenmerken aansluitend aan een trauma, ongeval of operatie.
Belangrijk is dat PD vroeg wordt opgespoord omdat snelle diagnose en behandeling mogelijk verergering kan voorkómen.
Behandeling:
· Scavengers: vrije radicalenvangers als N-Acetylcysteïne bruistabletten of Dimethylsulfoxide crème. Deze middelen doen de ontstekingsreactie in het gebied afnemen en zorgen dat meer zuurstof in het gebied komt.
· Bij koude dystrofie middelen om de doorbloeding te verbeteren en de zuurstofopname te verhogen, medicijnen als Isoptin of Ketensin
· Pijnbestrijding dmv NSAID’s als Acetylsalicylzuur, Ibuprofen, Naproxen of Voltaren
· Bij chronische pijn:
- TENS-behandelingen (Transcutane Elektrische Neuro Stimulatie – stimulatie van (pijn-) zenuwen dmw elektrische stroompjes, wat in lage frequentie afname van pijn kan geven)
- pijnblokkade (injectie rond de (pijn-) zenuw met een locaal verdovingsmiddel, waardoor de functie van de zenuw tijdelijk wordt stilgelegd)
- ESES (Epidurale Spinale Elektro Stimulatie – plaatsing van een elektrode naast het ruggemerg die wordt aangesloten op een pacemaker die pulsjes afgeeft ter stimulatie van de zenuwen)
- Epidurale of spinale pijnmedicatie per infuus (vlakbij het ruggenmerg wordt een katheter geplaatst waardoor pijnmedicatie kan worden toegediend
· Behandeling van pijnpunten
· Spalken om spierkracht en uithoudingsvermogen op te vangen – spalk niet de hele dag dragen!
· Fysiotherapie en/of ergotherapie
· Multidiciplinair revalidatie (pijn-) programma
No related posts.
