Revival van het eiwitdieet

In de talloze mogelijkheden om af te vallen (b)lijken de methoden met een korte-termijn effect weer aan belangstelling in te boeten. Dat kan ook niet anders want we raken steeds meer gericht op de lange-termijneffecten. Natuurlijk is een snel resultaat erg plezierig, maar we weten inmiddels dat het gezonder is om gewichtsafname ook te kunnen handhaven gedurende lange(-re) tijd. Voortdurend worden we gewezen op de risico’s van overgewicht en de samenhang van een te hoog vetpercentage met verhoogde risico’s op hart- en vaataandoeningen, diabetes, aandoeningen aan het bewegingsapparaat en andere negatieve gezondheidseffecten.

Afvallen – ook dat weten we inmiddels allemaal – en dan bedoelen we gedegen en duurzaam afvallen, heeft met een aantal standaardfactoren te maken. De belangrijkste zijn: gezond eetpatroon, eetgewoontes, regelmatig bewegen en niet te vergeten: je persoonlijkheid.
Wil je op de langere duur een ‘gezond’ gewicht handhaven dan vergt dat niet alleen de letterlijke afname in gewicht, maar ook het lichamelijk en geestelijk instellen op een bij jou passend streefgewicht.
Daar zouden we aan willen toevoegen: zonder dat afvallen en gewicht minderen niet je leven gaat beheersen en je het plezier in eten – en vooral lekker eten – kunt behouden.
Makkelijker gezegd dan gedaan zul je zeggen, dan daar heb je ook zonder meer gelijk in!

De eerste klap is een daalder waard.
Als uitdrukking niet meer helemaal passend in het eurotijdperk – maar de achterliggende gedachte is er niet minder waar om.
Moet je of wil je gewicht kwijt dan is het toch wel erg fijn als je daar een methode bij kunt gebruiken die zeker effect sorteert, ter ondersteuning en om meteen al wat kilo’s kwijt te raken, om de moed erin te houden zullen we maar zeggen met een zichtbaar en voelbaar resultaat.
Daar is het eiwitdieet een goede methode voor. Geen nieuw fenomeen, want al in vele vormen in het verleden toegepast, maar niet voor niets weer in aandacht toenemend waarbij je op dit moment rustig weer van een (kleine) hype mag spreken.
De term dieet is eigenlijk niet helemaal gelukkig gekozen omdat de meeste diëten uitgaan van een mindering in calorie-intake, minder calorieën tot je nemen dus.
Dat is bij het eiwitdieet niet het geval. En dat is plezierig want het betekent dat je met een voeding rijk aan eiwitten voldoende energie vormt om je normale dagelijkse inspanningen te verrichten, sterker nog: je krijgt er energie van.
En het betekent dat je geen echt hongergevoel krijgt bij het diëten omdat de eiwitten een normale dagelijkse calorie-intake verzorgen.

Mechanisme:
De kern van de methode is gericht op het gebruik maken van de natuurlijke mechanismen in het lichaam om energie te halen uit de in je lijf aanwezige vetten en suikers. Aan beiden heb je teveel bij overgewicht.
Want wat is overgewicht? Behalve alle definities die we daarover al kennen is overgewicht een vorm van on-balans. Waarvan?
Normaal gesproken bij een ‘gezond’ eetpatroon is er een evenwicht tussen:
- Het aanbod (en dus de opname) van vetten en koolhydraten (suikers)
- Opslag van energie in de lever door de omzetting van deze stoffen in glycogeen (suiker)
- Overschot aan vetten en koolhydraten wordt door de lever omgezet in triglyceriden (vet)

Een onbalans in deze factoren heeft de vorming van vetweefsel en gewichtstoename tot gevolg. En dat kan weer stofwisselingsstoornissen geven met afwijkingen als verhoogde vetwaarden (triglyceriden), verhoogd cholesterol en een te hoge productie van insuline door de alvleesklier.

Voor de celstofwisseling en energiehuishouding zijn met name vetten en koolhydraten van belang. Eiwit is dat veel minder: het heeft een rol bij m.n. de vetstofwisseling vanuit de darmen en is van belang voor de inbouw m.n. in spierweefsel.
En dat zijn precies de (normale) uitgangspunten waar een eiwitdieetmethode gebruik van maakt.

Eiwitten dragen zorg voor twee belangrijke effecten in het stofwisselingsproces:
- De vetten worden uit de koolhydraten gehaald
- De vetten worden beter verteerd en uitgescheiden.
Gevolg: optimale verbranding van overtollig vetweefsel. En gebruik van de aanwezige koolhydraatreserves.
Want als je (vrijwel) alléén eiwitten eet (met de nodige vitamines) dan hebben alle lichaamscellen nog steeds voor hun stofwisseling vetten en koolhydraten nodig. Neem je die niet in de vorm van voedsel tot je, dan gaat het lichaam zijn eigen reserves aanspreken.
Dus: je slankt af, en dan vooral op die plaatsen waar je reserves zich geleidelijk genesteld hebben.

Je krijgt energie door de eiwittoevoer en je stofwisseling verbetert – wat je ook vaak van een aantal bijkomende klachten af helpt als moeheid, hoofdpijn, huidafwijkingen, maagdarmklachten, diarree of juist verstopping, kortom: ontlastingsproblemen etc. Klachten die in onze westerse maatschappij helaas maar al te vertrouwd zijn.

De eiwitten gaan ook de opbouw van nieuwe vetreserves tegen. Leuke bijkomstigheid is ook dat bij een hoge eiwitintake meer eiwitten in het spierweefsel worden ingebouwd – wat een contourverbeterend effect tot gevolg heeft: wat gladder en wat strakker.
De betere eiwitten worden speciaal geproduceerd, meestal in de vorm van shakes die maaltijdvervangend werken. Wat het makkelijk maakt in het gebruik, vooral als de dagelijks benodigde vitaminen en mineralen al aan de eiwitmix zijn toegevoegd, zodat je geen extra supplementen hoeft te gebruiken.
En ongelimiteerd te combineren met alle soorten groenten.

Voor de volledigheid benadrukken we nog maar eens dat er geen enkel dieet is – en dat geldt dus ook voor de eiwitmethode – dat je blijvend slank houdt. Uiteindelijk blijf je het beste op gewicht met een evenwicht tussen lekker en gezond eten, bewegen en je persoonlijke eigenschappen, zoals we dit artikel ook begonnen. Maar enige hulp daarbij is natuurlijk mooi mee genomen.

Bron: www.fitluc.com

No related posts.