Ziektebeeld » diabetes

Metabool Syndroom al voorspelbaar bij kinderen

Mathilde — Fri, 06 Aug 2010 16:54:11 +0000

Metabool Syndroom is een chronisch stofwisselingsprobleem met een combinatie van verstoringen die het risico op hart- en vaatziekten doen toenemen en het wordt vooral gekenmerkt door:
- verstoringen in het bloedsuikergehalte
- hoge bloeddruk
- obesitas (gevaarlijk overgewicht), waarbij met name veel buikvet aanwezig is
- verstoringen in de cholesterolhuishouding (atherogene dyslipidemie) die het risico op aderverkalking doen toenemen, vooral een laag HDL-cholesterol (‘goede cholesterol) en een hoog triglyceridengehalte
- stoornissen in de bloedstolling waarbij de kans op trombose toeneemt.
Wanneer één of meerdere verstoringen langere tijd aanwezig zijn kan het risico op hart- en vaataandoeningen en diabetes type 2 (‘ouderdomsdiabetes’) toenemen en mogelijk ook het risico op diverse vormen van kanker.
Uit onderzoek zoals recent oa. is gepresenteerd op het International Congress on Obesity (11e congres half juli 2010 te Stockholm) blijkt dat al bij kinderen van 9 jaar en ouder te voorspellen is of zij op latere leeftijd last gaan krijgen van risicofactoren behorend tot wat ook wel genoemd wordt het Metabool Syndroom. Belangrijkste factoren zijn overgewicht, hartfalen en diabetes.
Het betreft hier een klein onderzoek: ruim 100 gezonde kinderen tussen 7 en 9 jaar zijn hiervoor gescreend.
Vroege voorspellers op ontwikkeling van risicofactoren zijn onder andere: buikvet, vet in de lever (leververvetting) en snelheid en mate van vetverbranding.

Bron (deels): nu.nl
Zie ook: ziektebeeld – ziektebeelden – metabool syndroom

Genen die voorspellen of je 100 jaar wordt

Mathilde — Fri, 02 Jul 2010 12:39:51 +0000

Amerikaanse onderzoekers van de Universiteit van Boston hebben een methode ontwikkeld hoe voorspelbaar het is of iemand 100 jaar of ouder wordt.

De methode, die recent gepubliceerd is in Science, is ontwikkeld op basis van 150 genetische ‘signaleringspunten’ zoals deze gevonden zijn bij centenarians (mensen die extreem oud worden).

Gemiddeld wordt 1 op de 6000 mensen in de geïndustrialiseerde wereld 100 jaar of ouder. En 90% van hen is op 93-jarige leeftijd nog zonder noemenswaardige handicaps in het functioneren.

Voor het onderzoek zijn sinds 1995 de genetische gegevens van 1000 centenarians verzameld.

Uit dat materiaal zijn die genetische ‘markers’ geïdentificeerd die het meest verschillen van het genetische materiaal van at random (toevallig) geselecteerde mensen.

Die genetische markers zijn dan weer onderzocht binnen een willekeurige groep centenarians (zijnde niet de onderzoeksgroep) en daarin is een matchingspercentage gevonden van 77%.

Die ontbrekende 23% verklaren de onderzoekers uit het feit dat, hoewel erfelijkheid een belangrijke rol speelt bij veroudering en overlevingsduur, het niet de enige factor (van betekenis) is. Andere factoren als lifestyle en omgeving zijn ook van invloed.

Dergelijke factoren zijn bijvoorbeeld omschreven in een eerder onderzoek onder mensen die behoren tot de Zevende Dags Adventisten, mensen die de hoogste levensverwachting hebben in de USA in de afgelopen 90 jaar.

In dat onderzoek onder de Adventisten wordt geconcludeerd dat ze zo oud worden dankzij het feit dat ze aanhangers zijn van een geloof dat hen vraagt vegetarisch te eten, regelmatig te bewegen, geen alcohol te drinken en niet te roken. En ze lijken hun stress te reguleren met hulp van hun geloof, familie en geloofsgenoten.

Uit het huidige Bostonse onderzoek komt naar voren dat de erfelijke ‘voorbestemming’ voor het krijgen van ziekten tussen centenarians en niet-centenarians niet echt verschilt. Of je heel oud wordt lijkt dus niet zo af te hangen van de genetische kans op een (ouderdoms-) ziekte, maar met andere genetische factoren die de levensverwachting ’verrijken’.

Op grond van deze gegevens nemen de onderzoekers aan dat om zo’n 10-15 jaar ouder te worden dan de gemiddelde leeftijd van zegge 88 jaar, erfelijkheid een toenemend belangrijke rol speelt en dat nog veel codes daarin onontdekt zijn.

De onderzoekers in Boston hebben op grond van de ‘afwijkende’ genencodes een rekenmodel ontwikkeld waarmee je je genetische predispositie voor uitzonderlijk lang leven kunt berekenen. Bijna een soort ‘afvink’ model moet het worden, waarop je in je genetische materiaal kunt zien hoeveel van die speciale markers je hebt.

Het vervolg zal zijn dat dit model verder getest moet worden door onafhankelijke laboratoria om de accuratesse te onderzoeken. Want aan sommige markers wordt in dit onderzoek een hoge waarde toegekend zijnde van invloed op de levensduur. Terwijl diezelfde markers uit andere onderzoeken naar bv. diabetes (suikerziekte) of hart- en vaatziekten een veel minder belangrijke invloed lijken te hebben op veroudering.

Hoe betrouwbaar het model zal zijn moet dus nog blijken. We zitten nu in de fase van vergelijkend onderzoek. Uit die vergelijkingen zou moeten komen hoeveel waarde en effect een bepaalde genetische code heeft op levensduur en veroudering.

Maar de tot nu toe gevonden markers maken de onderzoekers optimistisch ten aanzien van de toekomst en toekomstig onderzoek. Op weg naar een eenvoudige test waarmee iedereen voor zichzelf straks de vooruitzichten op een lang leven kan toetsen.

Bron: BBC News

Hoe meer buikvet, hoe vaker depressief

Mathilde — Fri, 30 Apr 2010 14:17:14 +0000

Promotie-onderzoek toont aan dat ouderen met depressieve klachten meer buikvet ontwikkelen dan ouderen die niet depressief zijn.

Heb je als oudere al meer buikvet dan is de kans dat je ook depressief wordt groter blijkt verder uit het onderzoek.

Het onderzoek is gedaan om de relatie te leggen tussen depressieve klachten en het zgn. metabool syndroom.

Het metabool syndroom is een chronisch stofwisselingsprobleem dat een combinatie van risicofactoren o.a. op hart- en vaatziekten kenmerkt:

- Verstoringen in het bloedsuikergehalte

- Hoge bloeddruk

- Obesitas (gevaarlijk overgewicht) – met name in het buikgebied

- Stoornissen in cholesterol en vetverdeling in het bloed

- Stoornissen in de bloedstolling

Metabool syndroom kan bij langer bestaan leiden tot o.a. cardiovasculaire aandoeningen, diabetes type 2 (‘ouderdomsdiabetes) en mogelijk ook tot diverse vormen van kanker.

Ouderen die zowel depressieve klachten hebben als metabole verstoringen lijken slechter te herstellen van hun depressie. Dat zou erop wijzen dat er een vicieuze cirkel bestaat tussen depressieve klachten en metabole verstoringen (en omgekeerd).

Bron: Nu.nl/gezondheid

Zie ook: www.ziektebeeld.com bij aandoeningen: metabool syndroom

Ongezond, dakloos of lekker in je vel?

Mathilde — Sun, 20 Dec 2009 11:00:02 +0000

Amsterdammers blijken in het algemeen matig tevreden te zijn over hun gezondheid, zo blijkt uit recent onderzoek. Aan dit onderzoek hebben 6600 mensen in Amsterdam deelgenomen en het is uitgevoerd door de GGD. 1 op de 6 Amsterdammers ervaart zijn of haar gezondheid als matig tot slecht
Wel zijn Amsterdammers iets meer tevreden dan de bewoners van andere grote steden, het scheelt niet veel maar toch.
Er zijn wel verschillen in beleving van gezondheid tussen de diverse stadsdelen. In achterstandswijken voelen mensen zich het minst gezond (1/4 van de mensen voelt zich matig tot slecht gezond), dat geldt voor alle grote steden overigens.
Toch zijn er wel een aantal opvallende zaken te melden. Zo is 40% van de inwoners van Amsterdam te zwaar, wordt er (te) weinig aan beweging gedaan en fruit en groente bevalt Amsterdammers niet goed: 83% eet daarvan te weinig.
Het aantal rokers is gedaald van 33% in 2004 naar 27% in 2007. Maar Amsterdammers zijn wel koplopers van Nederland in het gebruik van teveel alcohol (1 op de 5 inwoners kijkt regelmatig te diep in het glaasje) of cannabis.
De enquete is voor het eerst in 2008 voor de vier grote steden gezamenlijk door de GGD’s uitgevoerd. Er zijn 40.000 mensen van 16 jaar en ouder aangeschreven en ruim 50% van deze mensen hebben meegedaan, dat is een goede opkomst.
Overeenkomstig met landelijke cijfers geeft ruim de helft van de stedelijke bevolking aan (minstens) een chronische aandoening te hebben. Hiervan ervaart tweederde van de mensen daadwerkelijke belemmeringen als gevolg van de aandoening in het dagelijks leven.
Deze cijfers liggen in achterstandswijken hoger, daar blijkt dat mensen ook vaker aan chronische ziekten als diabetes lijden. Ook is de eenzaamheid in deze wijken groter en het risico op de ontwikkeling van een angststoornis of een depressie ligt binnen deze gebieden ook hoger dan in de rest van de stad.
Ben je dakloos dan zijn je vooruitzichten een stuk slechter. Uit promotie-onderzoek van het AMC blijkt dat in Amsterdam een dakloze gemiddeld niet ouder wordt dan 50 jaar. Doodsoorzaak ligt het meest in de combinatie van verslaving, psychische en lichamelijke problemen.
Alleenstaande Nederlandse, Surinaamse en Antilliaanse mannen tussen de 25 en 50 jaar lopen het hoogste risico om dakloos te worden. Gepleit wordt voor een systeem waardoor deze mensen eerder opgespoord kunnen worden en tijdig sociaal-medische begeleiding moeten krijgen – hiervoor zullen diverse gemeentelijke en zorgorganisaties met elkaar moeten samenwerken en gegevens uitwisselen.
Marijke Vos, zorgwethouder van Amsterdam is niet verbaasd over de uitkomsten van de enquete. Uit onderzoek, ook elders in de wereld, is genoegzaam bekend dat mensen die een sociaal-economisch lagere positie hebben meer gezondheidsproblemen kennen. Amsterdam zal in de komende tijd zich beraden op verdere stappen en met maatregelen komen.
Eén van die stappen is dat de Gemeente Amsterdam bekend heeft gemaakt een actieplan te gaan maken tegen het gebruik van de partydrug GHB. Aanleiding voor de opzet van dit plan zijn de cijfers: liefst 72% meer dan in 2003 werd vorig jaar een ambulance gebeld voor iemand die ziek was geworden van de drug. Een eerste stap in dat plan zal zijn dat er een informatiecampagne op touw wordt gezet binnen uitgaansgelegenheden om het publiek te wijzen op de gevaren GHB.
Interessant is of men ook iets gaat doen met de recent bekend gemaakte publicatie van het Nivel – het Nederlands Instituut voor onderzoek van de Gezondheidszorg -, waaruit blijkt dat 40% van de pas afgestudeerde huisartsen niet in een achterstandswijk wil werken en 30% van de afgestudeerde artsen heeft hierover geen mening. Een toenemend aantal huisartsen wil parttime werken en het liefst in een groepspraktijk in de stedelijke gebieden van het platteland.

Bron: landelijke dagbladen

Toekomst: een 'masterdieetpil'?

Mathilde — Sat, 05 Sep 2009 15:43:31 +0000

Althans: bijna. De nieuwe pil is namelijk nog in ontwikkeling. Deze pil zou er voor moeten zorgen dat je alles, letterlijk alles – ook ongezonde voeding -, kan eten. Zonder zorgen over je lijn, over aandoeningen als diabetes, leverziekten of hart- en vaatziekten.
Hoe dat kan?
Wetenschappers hebben de zogenaamde ‘masterswitch’ ontdekt: een genetische sleutel tot gewichtscontrole. Muizen die dit masterswitch-gen niet bezitten blijven slank, ondanks een vet dieet. Ook ontwikkelen ze geen leverziekten of diabetes.
Volgens de onderzoekers is dit het eerste gen dat na verwijdering als effect heeft dat de gewichtstoename stopt. Dit klinkt wel heel makkelijk: je ‘delete’ een gen en je kunt voortaan eten wat je wilt zonder aan te komen, of risicoziekten geassocieerd met overgewicht te ontwikkelen ….
Het masterswitch-gen maakt – aldus de onderzoekers – het enzym kinase aan. Dit enzym helpt de stofwisseling reguleren. Neem je het gen – en dus de kinases – weg, dan wordt de stofwisseling versneld en worden er meer calorieën verbrand. Zonder dat je daarvoor minder moet eten of meer moet bewegen.
Nu is het bij de mens nog niet haalbaar om een gen weg te nemen, maar er kan wel medicatie ontwikkeld worden dat het niveau van kinases verlaagt.
Op die manier kan misschien wel goeddeels hetzelfde effect bereikt worden wat bij muizen wordt bereikt na verwijdering van het ‘mastergen’. Zo zou je ‘lekker verkeerd’ kunnen eten, geen rem meer op suikers of vetten, zonder dat je overgewicht krijgt, of moet gaan sporten om op gewicht te blijven.
Amerikaanse wetenschappers van de universiteit van Michigan zijn nu hard op zoek naar de pil die het kinaseniveau kan verlagen. Vinden ze de juiste formule dan kan de pil binnen 10 jaar op de markt zijn.
Zijn we hier blij mee? Voorlopig is alles nog in onderzoek, ook omdat de dieetmarkt op dit moment één van de meest lucratieve markten van dit moment is. Iedereen wil natuurlijk ‘de wonderpil’ uitvinden. En dan praten we nog niet over het feit dat de lange-termijneffecten van dit soort uitvindingen nog niet bekend zijn.
Voorlopig houden we het dan toch maar op: gezond dieet en toch lekker en regelmatig bewegen.

Bron: HLN

Rijke vrienden slecht voor je gezondheid

Mathilde — Thu, 09 Jul 2009 06:34:02 +0000

In Amerika is onderzoek gedaan naar de effecten die rijke vrienden kunnen hebben op de gezondheid van een mens.

En dan blijkt dat het hebben van rijke vrienden een negatief effect kan hebben.

Hoe negatief dat effect is hangt wel samen met je persoonlijkheid.

Ben je iemand die het anderen van harte gunt, goed in je vel zit en een goed gevoel van eigenwaarde hebt dan zullen de effecten weinig tot niet aanwezig zijn.

Maar als je voortdurend naijvert, hetzelfde wilt bereiken als je vrienden en kennissen, beter wilt presteren dan hen of ‘erbij wil horen’ dan kan dit wel degelijk negatieve effecten hebben als gevolg van de spanningen die dat oproept.

Deze mensen hebben in het algemeen een hogere bloeddruk en lopen meer risico op hart- en vaatziekten en diabetes, zo blijkt uit het onderzoek.

Daarnaast kan een constante vergelijking met anderen – m.n. mensen die dichtbij je staan – op de maatschappelijke ladder een negatief effect hebben op je gevoel van eigenwaarde, wat weer nieuwe spanningen geeft.

Eerder onderzoek heeft al aangetoond dat mensen die in dure wijken wonen (wellicht een beetje boven hun stand) meer gaan voor de luxe, daar meer geld aan uitgeven en dus erg bezig zijn met ‘de buitenkant’, terwijl op essentiële zaken zoals eten, drinken, persoonlijke verzorging wordt bezuinigd.

Bron: Spitsnet

Toenemende hersenschade door diabetes

Mathilde — Mon, 06 Jul 2009 12:17:06 +0000

Morgen promoveert Audrey Tiehuis te Utrecht op de uitkomsten van hersenMRI’s bij mensen met diabetes type 2 (‘ouderdomsdiabetes’).

Het is al langer bekend dat type 2 diabetes leidt tot langzaam toenemende hersenschade. Die schade is zichtbaar te maken op een MRI.

En die schade is uitgebreider als er naast diabetes ook vaatlijden bestaat (wat vaak het geval is). Op de MRI is dan behalve vaatbeschadigingen ook een toename te zien in atrofie van het brein, afgestorven hersencellen eigenlijk. Verder blijkt ook uit ander hersenonderzoek (vaatonderzoek en stofwisselingsonderzoek) dat er structurele veranderingen in de hersenen zichtbaar zijn, naast functionele veranderingen in het vaatsysteem van de hersenen alsmede afwijkingen in de hersencelstofwisseling.

De atrofie, het afsterven van hersencellen, blijkt samen te hangen met een verhoogd bloedsuikergehalte. En diezelfde atrofie zorgt er voor dat diabetespatiënten op den duur cognitieve disfuncties ontwikkelen, ofwel het niet meer zo goed functioneren van de zgn. ‘kennende’ functies, beperkingen in het geheugen en een verhoogd risico op dementie.

Is er nog geen uitgesproken diabetes, maar zijn er al wel voorstadia van diabetes aantoonbaar (meest bekend: metabool syndroom), dan blijkt dat óók al hersenschade optreedt.

De oorzaken van deze schade zijn nog niet geheel opgehelderd. Ook is onduidelijk welke factoren het risico op toenemende hersenschade nu precies verhogen en of deze factoren ook al van invloed zijn als de diagnose diabetes nog niet eens gesteld is.

Dit onderzoek is van belang: kun je op de MRI en aanverwante onderzoeken afwijkingen zien dan helpt dat om die patiënten met diabetes eruit te pikken die een verhoogd risico hebben op bv. geheugenstoornissen of dementie. Dat betekent dat m.n. bij hen preventieve maatregelen kunnen worden ontwikkeld. En ook om te besluiten wanneer het dan het juiste moment is met die preventie te starten.

Bron: MedicalFacts, juli 2009

Professionele opsporing verzocht

Mathilde — Mon, 06 Jul 2009 07:25:40 +0000

Onder deze titel is op 30 juni jl. een conferentie gehouden voor professionals om te brainstormen over de Checkstandaard, die binnen het programma LekkerLangLeven in ontwikkeling is.

LekkerLangLeven is een preventieprogramma wat minimaal 5 jaar zal gaan duren.

In dit programma wordt door zowel de Hartstichting als het Diabetes Fonds als de Nierstichting geïnvesteerd, met kennis en met geld: gezamenlijk voor zo’n 3 miljoen euro.

Die samenwerking is logisch: om diabetescomplicaties, hart- en vaatziekten of nierfalen te voorkómen zullen dezelfde risicofactoren moeten worden aangepakt.

Daartoe wordt wetenschappelijk onderzoek gedaan, en zal een Checkstandaard opgesteld en worden adviezen geformuleerd over Lifestyle.

Middels de Checkstandaard willen de 3 organisaties bereiken dat alle aanbieders van (health-) checks op diabetes, hart- en vaatziekten of nierfalen (gezamenlijk genoemd: Cardiometabool Risico) volgens dezelfde standaard gaan werken. En dat alle checks via de reguliere zorg worden aangeboden.

Daartoe is er intensief overleg met oa. huisartsen, bedrijfsartsen, medisch specialisten, epidemiologen, verpleegkundigen en andere (zorg-) professionals.

De Checkstandaard Cardiometabool Risico wordt een boekje (handleiding) met zorginhoudelijke, procesmatige en organisatorische normen.

De eerste stap in deze ontwikkeling wordt een multidisciplinaire medische richtlijn, de zgn. NHG (Nederlands Huisartsen Genootschap) – standaard PreventieConsult.

De tweede stap wordt een praktische vertaalslag van de inhoudelijke richtlijnen met een omschrijving aan eisen waaraan de Check moet voldoen en de ontwikkeling van een gevalideerde (wetenschappelijk aangetoond dat de lijst voldoet aan de eisen die je aan zo’n lijst mag stellen) vragenlijst.

Doelgroepen zijn voor de Check Cardiometabool Risico zijn onder andere:

- Personen van 45 jaar en ouder

- Mensen die 2 of meer risicofactoren hebben

- Mensen met een lage welstand

Op grond van de screeningsvragenlijst zal de mate van risico op 3 niveaus worden weergegeven:

· laag risico: kort leefstijladvies en ‘gezond doorleven’

· licht verhoogd risico: uitgebreider leefstijladvies en een preventieaanbod

· hoog risico: behandeling/begeleiding door een (huis-) arts, risicoprofiel opstellen en gericht leefstijladvies opstellen, preventie aanbieden en eventueel behandeling van reeds bestaande risico’s of aandoeningen

Bron: LekkerLangLeven

Forse investering in diabetes opsporing!

Al langer klachten bij Mediq over slechte insulinespuiten

Mathilde — Sat, 27 Jun 2009 09:45:54 +0000

Afgelopen week maakte een woordvoerster van Mediq bekend dat er in maart al klachten zijn geweest over slechte insulinenaalden. Het weekend vóór deze bekentenis bleek dat er 200.000 slechte NovoFine naalden in omloop zijn. Niet gemaakt door het moederbedrijf Novo Nordisk maar door een ander bedrijf.

De IGZ (Inspectie voor de Gezondheidszorg) was hiervan niet op de hoogte gesteld door Mediq terwijl die al lang wist dat er foute naalden in omloop waren.

Bij IGZ hebben ze een paar weken moeten zoeken naar de leverancier, verloren tijd dus. De importeur van de naalden blijkt Werterpark Farma Group te zijn.

Een klein bedrijfje dat de naalden aan onder meer Engeland en Polen levert, maar dus ook in Nederland heeft afgezet.

Mediq heeft niet de plicht dit soort dingen bij de Inspectie te melden – maar van een dergelijk bedrijf mag verwacht worden dat het zijn verantwoordelijkheid neemt.

Het gaat hier om naalden die waarschijnlijk niet steriel zijn en die ook niet goed op de insulinepennen passen, daardoor kunnen de naaldjes afbreken.

Het grootste deel van de 200.000 is inmiddels achterhaald, maar er zijn naar schatting van de Inspectie nog zo’n 30.000 naalden in omloop.

Mediq heeft erkend dat het de Inspectie wel had moeten informeren – dat zal ze niet opnieuw gebeuren. Inmiddels zijn de interne procedures verscherpt en zal er bij afwijkingen in producten meteen een signaal naar de IGZ gaan.

Overigens geeft Mediq wel aan te vinden dat de eerste verantwoordelijkheid voor het melden eigenlijk bij de importeur van de naalden hoort te liggen.

De naaldjes zijn er bij Mediq doorgeglipt vanwege de kleine verschillen met de echte naalden – aan de naaldjes was niet zoveel te zien, maar op de doos zaten verschillen in uiterlijk met de echte doosjes. Mediq doet haar best de nog in omloop zijnde naalden te achterhalen.

Bron: ANP/Artsennet

Testosteron regelt niet alleen de zin in seks

Mathilde — Thu, 11 Jun 2009 15:37:37 +0000

effecten van laag testosteron

Het mannelijke geslachtshormoon testosteron heeft oa. invloed op het geheugen, de stemming, hart- en vaatziekten en botontkalking – het werkt dus overal in het lichaam. Oudere mannen met een relatief hoog testosterongehalte lijken meer energie te hebben en lijken minder vatbaar voor ouderdomsziekten. Het lijkt de veroudering enigszins tegen te houden.

De productie van testosteron neemt bij het ouder worden langzaam af. Vanaf het 40^e levensjaar kunnen spierkracht en spiermassa geleidelijk wat gaan afnemen, het geheugen kan minder worden, de zin in seks kan afnemen, er kunnen problemen met slapen ontstaan. Een laag gehalte testosteron staat in verband met verhoogde botontkalking (osteoporose), maar het is nog onduidelijk wat oorzaak en gevolg is.

Laag testosteron wordt ook vaak aangetroffen bij de combinatie van hoge bloeddruk, hoog cholesterol, een verhoogde bloedsuikerspiegel, aderverkalking en overgewicht (deze combinatie wordt ook wel metabool syndroom genoemd). Ook hier is onduidelijk wat oorzaak en gevolg is.

Onderzoek heeft al wel aangetoond dat vet wat diep in de buik ligt de bloedsuikers en het cholesterol negatief beïnvloeden (stijgende waarden). Dit diepe vet blijkt testosteron om te zetten in het vrouwelijk geslachtshormoon oestrogeen. En dit hormoon bevordert nu juist de vetopslag. Dus de vetmassa neemt toe, de spiermassa neemt af, de buik wordt dikker, er treedt (enige) borstvorming op, het lichaam wordt minder gevoelig voor insuline en daarmee wordt de kans op diabetes (type 2 = ‘ouderdomsdiabetes’) groter.

Tussen 40 en 80 jaar heeft ongeveer 1 op de 10 mannen een tekort aan testosteron. Of een verlaging van de testosteronspiegel ook daadwerkelijk klachten geeft is weer van man tot man verschillend. Dat heeft oa ook te maken met de hoeveelheid ‘vrij testosteron’ in het bloed. Alleen het vrije – ongebonden – testosteron is biologisch actief.

Een arts kan dmv van het bepalen van de hoeveelheden vrij en gebonden testosteron besluiten hoe zinvol het is om extra testosteron toe te dienen.|

Naar: Elsevier-Wetenschap, juni 2009

Bronnen: dokterdokter.nl, de testosteronfactor, WebMD