Vormen van dementie
Naast de ziekte van Alzheimer kennen we andere vormen van dementie:
- Vasculaire dementie: deze komt in ongeveer 20% van de gevallen voor en ontstaat door afsluiting van bloedvaten in de hersenen waardoor versterf van hersenweefsel optreedt met functie-uitval. Deze vorm van dementie ontstaat acuut (op moment van uitval van weefsel)
- Dementie bij andere ziekten van de hersenen. De meest bekende aandoening die gepaard gaat met dementie is de ziekte van Parkinson (ook wel Parkinsondementie, PD, genoemd). Mensen met Parkinson worden in ongeveer 40% van de gevallen getroffen door dementie. Waardoor dit komt is niet bekend, maar men vermoedt dat er degeneratie (afbraak) van weefsel plaatsvindt. Tamelijk kenmerkend bij deze vorm van dementie is dat men vaak ‘vergeet’ hoe men bepaalde taken moet uitoefenen. Maar ook toenemende veranderingen in gedrag, spraak, geheugen en dagelijkse activiteiten.
- Dementie bij andere oorzaken (niet in de hersenen) als: alcoholisme, medicijnvergiftiging, vitaminegebrek, longaandoeningen, nieraandoeningen, instabiele diabetes etc. Deze dementie verbetert vaak als de onderliggende oorzaak wordt behandeld of opgeheven.

Symptomen
Alzheimer is een complex van verschijnselen, een dergelijk complex noemen we een syndroom. We zien altijd:
- Geheugenstoornissen
- Desoriëntatie
- Verlies van denk- en beoordelingsvermogen
Vaak gepaard gaand met:
- Achterdocht
- Karakterveranderingen
- Stemmingsstoornissen
- Woordvindstoornissen
- Stoornissen in handelen
- Fantaseren (om geheugenverlies ‘op te vullen’)
- Zichzelf herhalen
- Decorumverlies (wegvallen van fatsoensnormen)
- Slecht slapen
- Wanen of hallucinaties

Therapie
Omdat we de oorzaak niet weten is behandeling moeilijk. Je kunt verschijnselen proberen te onderdrukken of uit te stellen, maar echte genezende therapie is er niet.
Tot nu toe zijn er alleen medicijnen die de achteruitgang van denk- en geheugenfuncties kunnen vertragen.
Een van de bekende middelen is Exelon met als werkzaam bestanddeel rivastigmine – een stof die tot de cholinesteraseremmers behoort.
Daarnaast kan medicatie worden gegeven als antidepressiva (vooral bij beginnende dementie kunnen mensen depressief zijn).
En er kunnen andere vormen van therapie worden gegeven om te trachten het geheugen zo lang mogelijk te trainen en in stand te houden en is ook het geven van gezonde, goede voeding van belang.
Zorg, mantelzorg en thuiszorg zijn belangrijke peilers in de verzorging van de patiënt met Alzheimer (of met dementie in het algemeen).

Related posts:

1. Risico op Alzheimer lijkt gerelateerd aan hormoon dat de mate van eetlust bepaalt
2. Koffie positief bij Alzheimer
3. Nieuw medicijn tegen Alzheimer?

Het onderzoek is uitgevoerd in het Florida Alzheimer’s Disease Research Centre (ADRC) in Tampa. Koffie drinkt makkelijk tot de hersenen door en heeft een ‘oplossend’ effect op de samenklonteringen van abnormale eiwitten in de hersenen zoals die bij Alzheimer voor komen. Na toediening van cafeïne bij muizen bleek bij de helft van hen minder van dergelijke eiwitten in het hersenweefsel voor te komen.

Er gaat verder onderzocht worden of cafeïne een ‘levensvatbaar geneesmiddel’  voor deze ziekte kan zijn.

Vooralsnog als we uitgaan van de hoeveelheid cafeïne in koffie en thee zijn per dag 5 koppen koffie of 14 koppen thee nodig om hetzelfde effect te bereiken als bij muisproeven is aangetoond.

Bron: MedicalFacts, 06-07-09

Related posts:

1. Risico op Alzheimer lijkt gerelateerd aan hormoon dat de mate van eetlust bepaalt
2. Nieuw medicijn tegen Alzheimer?
3. Nieuwe ingang voor behandeling Alzheimer

De belangrijkste geheugenonderdelen zitten in de slaapkwab, het zijn de zng. amygdala en de hippocampus, hersenstructuren die essentieel zijn voor het opslaan en ophalen van herinneringen.

Hoe ontstaan dan toch geheugenstoornissen als de slaapkwab (nog) intact is.

Aan het UMC Radboud te Nijmegen is met onderzoek aangetoond dat de slaapkwab minder actief kan worden als gevolg van hersenschade buiten de slaapkwab, waardoor geheugenfuncties afnemen.

Wat het meest opvalt in eerste instantie bij een beroerte is de uitval van fysieke lichaamsfuncties: verlammingen of afname van spierkracht en bewegingsproblemen. Vaak blijkt pas (wat) later dat er ook cognitieve en geheugenproblemen zijn. De kans op ontwikkeling van een dementie na een beroerte ligt zelfs hoger dan de kans op een nieuwe beroerte!

In geval de hersenkwab aan de slapen niet beschadigd is was die geheugenuitval tot voor kort neurologisch eigenlijk niet verklaarbaar.

In Nijmegen is bij patiënten met een beroerte, geheugenproblemen en intacte slaapkwab via hersenscans en functionele MRI-scans (activiteit van de hersenen wordt dmv een computer driedimensionaal zichtbaar gemaakt) aangetoond dat de slaapkwab veel minder activiteit vertoont dan bij patiënten uit een controlegroep met een beroerte en intacte slaapkwab (en zonder geheugenproblemen).

Dit verschil is waarschijnlijk te verklaren uit de manier waarop het geheugen werkt. Niet alleen de centra in de slaapkwab maar ook hersenstructuren daarbuiten leveren een bijdrage aan het geheugen. Het geheugen vormt een heel complex aan structuren in de hersenen met een zeer fijn vertakt netwerk dat verbindingen heeft met vrijwel alle delen van het brein. het is voorstelbaar dat beschadigingen in dit netwerk – ook buiten de slaapkwab – geheugenproblemen kunnen geven.

Mogelijkheden voor de toekomst

Wellicht zijn door fMRI in een vroeg stadium na beroerte uit te voeren zgn ‘risicopatiënten’ op geheugenstoornissen op te sporen. Dan kan sneller worden gestart met een cognitief revalidatieprogramma afgestemd om de individuele patiënt.

Naar: Medical Facts, artikel juni 2009.

Volledige onderzoek is te lezen in Brain

Related posts:

1. Beroerte
2. Veiligheid in ziekenhuizen kan beter
3. Overtraining beter vast te stellen