Verwekker
Het HCV is een zgn. RNA-virus, wat zo wordt genoemd omdat het erfelijk materiaal uit RNA bestaat. Dit in tegenstelling tot DNA-virussen en de meeste organismen waar het erfelijk materiaal uit DNA bestaat. Andere virussen tot de groep horen waar ook HCV toe behoort zijn oa: gele koorts virus, Denguevirus, West Nilevirus en het Japanse encefalitisvirus.
HCV komt in 6 verschillende types voor, die allemaal een eigen verspreidingsgebied hebben. Zo kun je aan het land vermoeden welk type HCV je mag verwachten.

Verschijnselen
Schade aan de lever ontstaat doordat HCV zich vermeerdert in de levercellen, maar ook door een afweerreactie in de lever.
HCV kan zich ook buiten de lever uiten, vaak als vaatontsteking (vasculitis), reumatische klachten of een ontsteking van de schildklier.
De incubatietijd is gemiddeld 2 maanden (2-31 weken).
Acuut ziek wordt je meestal niet als je met HCV geïnfecteerd bent. Is dat toch het geval dan is dat meestal met algehele malaise en met geelzucht, gepaard gaand met verminderde eetlust, vage buikklachten, misselijkheid en braken.
Wordt geen behandeling ingesteld dan blijft 60-85% van de HCV-seropositieven drager van het virus.
Slechts 15-40% van de geïnfecteerden raakt binnen 6 maanden het virus weer kwijt – de rest krijgt een chronische hepatitis (leverontsteking).
Hepatitis C leidt bij 10-20% van de geïnfecteerden na 10-20 jaar tot een levercirrose. Verschijnselen hiervan treden vaak pas op als de lever al vrijwel helemaal verwoest is. In geval van levercirrose is de kans 1-4% per jaar dat de cirrose ontaardt in leverkanker.
Het risico op cirrose is hoger bij:
- Mannen
- Hepatitis C infectie op latere leeftijd
- Gebruik van alcohol of intraveneuze drugs
- HIV-infectie of hepatitis B naast een al bestaande hepatitis C.
De hepatitis C infectie is na 1-3 weken in het bloed aantoonbaar (HCV-RNA in bloed). Antistofontwikkeling komt trager op gang, dit kost gemiddeld 6 weken tot 3 maanden.

Als behandeld gaat worden vindt een bepaling plaats van de hoeveelheid virus, het type hepatitis C virus en er wordt een leverbiopt genomen.

Voorkomen in Nederland
Onder de algemene bevolking wordt dit geschat op 0,3 – 0,4%.
Sinds april 1999 is er een meldingsplicht, vanaf 2003 is deze plicht er alleen nog voor acute hepatitis C. Deze meldingsplicht levert 600-700 meldingen per jaar op (gemiddeld 4 gevallen per 100.000 inwoners). Ruim de helft van de infecties wordt geassocieerd met (intraveneus) drugsgebruik. Bij 1/3 van de gevallen is de route van overdracht onbekend.

Behandeling
Dit moet overwogen worden bij viruspositieve patiënten met stoornissen in de leverfunctie en tekenen van chronische leverontsteking in het leverbiopt.
Standaardbehandeling: een combinatie van interferon-injecties (peginterferon) en ribavirine-capsules. Ribavirine zorgt er voor dat de afbraaktijd van interferon wordt vertraagd, waardoor interferon maar 1x/week hoeft te worden gegeven.
Hierop verdwijnt het virus bij ongeveer de helft van de behandelde patiënten na 6-12 maanden volledig uit het bloed.
Therapie moet zeker ½ jaar tot 1 jaar worden ingesteld.
Bijwerkingen van interferon zijn oa: griepachtige klachten, hoofdpijn, moeheid, maar zelden ook hart- of nierfalen, auto-immuunreacties, bacteriële infecties of depressie.
Ribavirine kan het bloed verdunnen en kan misselijkheid geven, bloedarmoede of jeuk.
Is er sprake van een onomkeerbare levercirrose dan is levertransplantatie de enige optie.
Meestal ontwikkel je ná de transplantatie wederom hepatitis C (het virus was toch nog in het bloed aanwezig) – maar dat blijkt (tot nu toe) geen invloed te hebben op de één- en vijfjaarsoverleving na de levertransplantatie.
Let op: tijdens behandeling absoluut geen alcohol gebruiken!

Preventie:
Vermijden van bloed-bloedcontact en gebruiken van geteste bloedproducten en transplantaten, naast een optimale ziekenhuishygiëne en sterilisatiemaatregelen.
Niet delen van tandenborstels of scheergerei, in mindere mate niet delen van handdoeken en eetgerei.
Ben je HCV-positief dan wordt geadviseerd om je te laten vaccineren tegen hepatitis A.
Na contact met anti-HVC-positief bloed moeten antistoffen worden bepaald bij 0, 3 en 6 maanden om na te gaan of je besmet bent.

Bron: RIVM

Related posts:

1. Hepatitis C campagne