Verwekker
Het HCV is een zgn. RNA-virus, wat zo wordt genoemd omdat het erfelijk materiaal uit RNA bestaat. Dit in tegenstelling tot DNA-virussen en de meeste organismen waar het erfelijk materiaal uit DNA bestaat. Andere virussen tot de groep horen waar ook HCV toe behoort zijn oa: gele koorts virus, Denguevirus, West Nilevirus en het Japanse encefalitisvirus.
HCV komt in 6 verschillende types voor, die allemaal een eigen verspreidingsgebied hebben. Zo kun je aan het land vermoeden welk type HCV je mag verwachten.

Verschijnselen
Schade aan de lever ontstaat doordat HCV zich vermeerdert in de levercellen, maar ook door een afweerreactie in de lever.
HCV kan zich ook buiten de lever uiten, vaak als vaatontsteking (vasculitis), reumatische klachten of een ontsteking van de schildklier.
De incubatietijd is gemiddeld 2 maanden (2-31 weken).
Acuut ziek wordt je meestal niet als je met HCV geïnfecteerd bent. Is dat toch het geval dan is dat meestal met algehele malaise en met geelzucht, gepaard gaand met verminderde eetlust, vage buikklachten, misselijkheid en braken.
Wordt geen behandeling ingesteld dan blijft 60-85% van de HCV-seropositieven drager van het virus.
Slechts 15-40% van de geïnfecteerden raakt binnen 6 maanden het virus weer kwijt – de rest krijgt een chronische hepatitis (leverontsteking).
Hepatitis C leidt bij 10-20% van de geïnfecteerden na 10-20 jaar tot een levercirrose. Verschijnselen hiervan treden vaak pas op als de lever al vrijwel helemaal verwoest is. In geval van levercirrose is de kans 1-4% per jaar dat de cirrose ontaardt in leverkanker.
Het risico op cirrose is hoger bij:
- Mannen
- Hepatitis C infectie op latere leeftijd
- Gebruik van alcohol of intraveneuze drugs
- HIV-infectie of hepatitis B naast een al bestaande hepatitis C.
De hepatitis C infectie is na 1-3 weken in het bloed aantoonbaar (HCV-RNA in bloed). Antistofontwikkeling komt trager op gang, dit kost gemiddeld 6 weken tot 3 maanden.

Als behandeld gaat worden vindt een bepaling plaats van de hoeveelheid virus, het type hepatitis C virus en er wordt een leverbiopt genomen.

Voorkomen in Nederland
Onder de algemene bevolking wordt dit geschat op 0,3 – 0,4%.
Sinds april 1999 is er een meldingsplicht, vanaf 2003 is deze plicht er alleen nog voor acute hepatitis C. Deze meldingsplicht levert 600-700 meldingen per jaar op (gemiddeld 4 gevallen per 100.000 inwoners). Ruim de helft van de infecties wordt geassocieerd met (intraveneus) drugsgebruik. Bij 1/3 van de gevallen is de route van overdracht onbekend.

Behandeling
Dit moet overwogen worden bij viruspositieve patiënten met stoornissen in de leverfunctie en tekenen van chronische leverontsteking in het leverbiopt.
Standaardbehandeling: een combinatie van interferon-injecties (peginterferon) en ribavirine-capsules. Ribavirine zorgt er voor dat de afbraaktijd van interferon wordt vertraagd, waardoor interferon maar 1x/week hoeft te worden gegeven.
Hierop verdwijnt het virus bij ongeveer de helft van de behandelde patiënten na 6-12 maanden volledig uit het bloed.
Therapie moet zeker ½ jaar tot 1 jaar worden ingesteld.
Bijwerkingen van interferon zijn oa: griepachtige klachten, hoofdpijn, moeheid, maar zelden ook hart- of nierfalen, auto-immuunreacties, bacteriële infecties of depressie.
Ribavirine kan het bloed verdunnen en kan misselijkheid geven, bloedarmoede of jeuk.
Is er sprake van een onomkeerbare levercirrose dan is levertransplantatie de enige optie.
Meestal ontwikkel je ná de transplantatie wederom hepatitis C (het virus was toch nog in het bloed aanwezig) – maar dat blijkt (tot nu toe) geen invloed te hebben op de één- en vijfjaarsoverleving na de levertransplantatie.
Let op: tijdens behandeling absoluut geen alcohol gebruiken!

Preventie:
Vermijden van bloed-bloedcontact en gebruiken van geteste bloedproducten en transplantaten, naast een optimale ziekenhuishygiëne en sterilisatiemaatregelen.
Niet delen van tandenborstels of scheergerei, in mindere mate niet delen van handdoeken en eetgerei.
Ben je HCV-positief dan wordt geadviseerd om je te laten vaccineren tegen hepatitis A.
Na contact met anti-HVC-positief bloed moeten antistoffen worden bepaald bij 0, 3 en 6 maanden om na te gaan of je besmet bent.

Bron: RIVM

Related posts:

1. Hepatitis C campagne

Wat is hepatitis C?
Hepatitis C is een ernstige, besmettelijke ziekte en wordt in vakliteratuur ook wel hepatitis C virus genoemd (HCV). Overdracht gebeurt van (besmet) bloed op (onbesmet) bloed.
Naar schatting zijn zo rond de 60.000 mensen in Nederland besmet, vaak zonder dat ze dit weten.
Meestal ontstaan geen directe klachten, maar net als andere vormen van chronische leverontstekingen kan het leiden tot levercirrose of leverkanker.
De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) schat dat er wereldwijd 180 miljoen mensen zijn besmet, waarvan 130 miljoen mensen deze aandoening chronisch hebben.
Inenting is niet mogelijk, er is namelijk geen vaccin tegen – dit in tegenstelling tot hepatitis A of B.
Behandeling is sinds enkele jaren in veel gevallen mogelijk, waarbij het zaak je zo vroeg mogelijk start met de behandeling. Je moet dus weten of je een risico loopt en of je besmet bent.
De campagne wijst je erop dat als je denkt risico te hebben gelopen je het beste naar de huisarts kunt gaan.
Technisch gesproken was er vóór 1992 geen test op hepatitis C.
Mensen die vóór 1992 een bloedtransfusie of een hemofilie (bloederziekte) behandeling of een donororgaan hebben gehad lopen dus het risico dat ze hepatitis C hebben opgelopen. Andere risicogroepen zijn mensen die afkomstig zijn uit gebieden waar hepatitis C veel voor komt, of mensen die dergelijke gebieden hebben bezocht. Reizigers lopen een verhoogd risico wanneer ze tijdens hun reis een behandeling bij een tandarts, arts of ziekenhuis hebben moeten ondergaan (met bloed-bloed contact), maar je loopt ook risico als je een tatoeage of een piercing laat zetten in landen waar hepatitis C veel voorkomt (in vaktermen: endemisch is).
Landen waar je aan moet denken: landen in Azië en Afrika, maar ook populaire vakantiebestemmingen als Spanje, Turkije en Italië.
Ook loop je een verhoogd risico op hepatitis C wanneer je harddrugs gebruikt of in het verleden gebruikt hebt.
Hepatitis C is niet overdraagbaar via seksueel contact.
Denk je risico te hebben gelopen dan betekent dat niet meteen dat je ook daadwerkelijk hepatitis C hebt. Of dat zo is kan worden aangetoond met een bloedtest.

Campagne
De campagne zal vanaf 8 september 5 maanden duren. Informatie over hepatitis C zal worden gegeven via folders, radiospotjes, internet en advertenties in de krant. Ook is een telefonische vraagbaak beschikbaar. Via een betrouwbare, makkelijk in te vullen risicotest kun je nagaan of je risico hebt gelopen op een besmetting met hepatitis C.
Kijk voor de test op: http://www.heptest.nl/start/?newUser
Heb je inderdaad risico gelopen dan is het wijs contact te zoeken met een (huis-) arts om in elk geval bloedonderzoek te laten doen en je te laten voorlichten over verdere acties.
De campagne richt zich op de Nederlander in het algemeen, maar ook op informatieverschaffing en nascholing van beroepsbeoefenaren in de zorg, zoals huisartsen en medewerkers van GGD’en en in de verslavingszorg.
De campagne is een samenwerking diverse organisaties als: Gezondheidsinstituut NIGZ, Nationaal Hepatitis Centrum (NHC), Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG), Landelijke Vereniging Georganiseerde eerste lijn (LVG), Bureau Raedelijn, Julius Centrum voor Gezondheidswetenschappen en Eerstelijns Geneeskunde Universitair Medisch Centrum Utrecht, Trimbos-instituut, Stichting Mainline en GGD Nederland. De campagne wordt gefinancierd door ZonMw.
Meer informatie over de hepatitis C-campagne is verkrijgbaar via de website: www.hebikhepatitis.nl en de telefonische informatielijn (033) 422 09 88.

Related posts:

1. Hepatitis C
2. Nationale longfunctiemeting 2008