De Sociaal Economische Raad (SER) heeft een advies afgegeven over preventief gezondheidsbeleid. Daarin wordt gesteld dat jouw werkgever je wel degelijk mag aanspreken op je leefstijl, maar alleen als je door een ongezonde leefstijl aantoonbaar slechtere werkprestaties levert.

De SER toont zich een groot voorstander van preventieve gezondheidsprogramma’s, maar geeft wel aan dat deelname aan dergelijke programma’s gebaseerd moet zijn op vrijwilligheid.

De werknemer moet zelf kunnen beslissen of hij/zij er aan mee doet. Daarmee wordt de autonomie van de werknemer op gebied van gezondheid en leefstijl wel benadrukt. De werkgever kan niet verplicht opleggen dat iemand gaat stoppen met roken of gaat sporten, of moet afvallen. Privacy is bij gezondheidsmanagement een belangrijk punt.

Wanneer een werkgever de gezondheid van medewerkers laat ‘meten’ dan dienen de uitkomsten van dergelijk onderzoek altijd groepsgewijs en geanonimiseerd aangeleverd te worden. Indien de werkgever inzage wil in individuele onderzoeken van medewerkers dan dient men daarvoor de uitdrukkelijke toestemming van de betrokken medewerker te verkrijgen.

Een werkgever kan volgens de SER wel veel bereiken door gezondheid tot een integraal onderdeel van het bedrijfsbeleid te maken. ‘Op deze werkvloer wordt gezond geleefd en wordt rekening gehouden met de gezondheid van medewerkers’ als het ware. Binnen dit kader kunnen ook vrijwillige interventies worden geboden: deelname aan gezondheidsonderzoek, bedrijfsfitness etc.

Indien de werknemer als gevolg van een ongezonde leefstijl aantoonbaar minder functioneert mag de werkgever, aldus de SER, de werknemer aanspreken op het slechtere functioneren en daar ook consequenties aan verbinden.

Bij een goede invulling van preventief gezondheidsbeleid hebben beide partijen er voordeel van: werknemers krijgen een goede kwaliteit van (werk-) leven en optimale arbeidskansen, bedrijven krijgen betere arbeidsprestaties en minder verzuim.

Bron: MedicalFacts

No related posts.

In Europa is dat 1 op de 10 mensen. M.n. neemt het gebruik onder jongeren (wereldwijd) nog steeds toe.

De ernstigste gevolgen van alcoholgebruik zijn overlijden en misdaad.

Onderzocht is ook welke alcohol preventiemaatregelen het meeste opleveren in verhouding tot de kosten die voor die maatregelen gemaakt moeten worden.

Conclusies zijn dat voorlichting alléén niet voldoende is, m.n. niet om jongeren te ontmoedigen (veel) alcohol te drinken. Daarom wordt gepleit voor ophoging van de minimumleeftijd voor het kopen van alcohol naar 18 jaar, naast de invoer van een belastingtarief op drank gelijk oplopend met het percentage alcohol en een strengere wetgeving inzake rijden met drank op.

Ten opzichte van de kosten van alcoholpreventie lijkt een algeheel verbod op de drankreclame nog het beste te werken volgens het onderzoek.

Bron: ANP

Related posts:

1. Alcohol in het verkeer
2. Vrouwen drinken steeds meer alcohol
3. Slim of slimmen?

LekkerLangLeven is een preventieprogramma wat minimaal 5 jaar zal gaan duren.

In dit programma wordt door zowel de Hartstichting als het Diabetes Fonds als de Nierstichting geïnvesteerd, met kennis en met geld: gezamenlijk voor zo’n 3 miljoen euro.

Die samenwerking is logisch: om diabetescomplicaties, hart- en vaatziekten of nierfalen te voorkómen zullen dezelfde risicofactoren moeten worden aangepakt.

Daartoe wordt wetenschappelijk onderzoek gedaan, en zal een Checkstandaard opgesteld en worden adviezen geformuleerd over Lifestyle.

Middels de Checkstandaard willen de 3 organisaties bereiken dat alle aanbieders van (health-) checks op diabetes, hart- en vaatziekten of nierfalen (gezamenlijk genoemd: Cardiometabool Risico) volgens dezelfde standaard gaan werken. En dat alle checks via de reguliere zorg worden aangeboden.

Daartoe is er intensief overleg met oa. huisartsen, bedrijfsartsen, medisch specialisten, epidemiologen, verpleegkundigen en andere (zorg-) professionals.

De Checkstandaard Cardiometabool Risico wordt een boekje (handleiding) met zorginhoudelijke, procesmatige en organisatorische normen.

De eerste stap in deze ontwikkeling wordt een multidisciplinaire medische richtlijn, de zgn. NHG (Nederlands Huisartsen Genootschap) – standaard PreventieConsult.

De tweede stap wordt een praktische vertaalslag van de inhoudelijke richtlijnen met een omschrijving aan eisen waaraan de Check moet voldoen en de ontwikkeling van een gevalideerde (wetenschappelijk aangetoond dat de lijst voldoet aan de eisen die je aan zo’n lijst mag stellen) vragenlijst.

Doelgroepen zijn voor de Check Cardiometabool Risico zijn onder andere:

-          Personen van 45 jaar en ouder

-          Mensen die 2 of meer risicofactoren hebben

-          Mensen met een lage welstand

Op grond van de screeningsvragenlijst zal de mate van risico op 3 niveaus worden weergegeven:

·         laag risico: kort leefstijladvies en ‘gezond doorleven’

·         licht verhoogd risico: uitgebreider leefstijladvies en een preventieaanbod

·         hoog risico: behandeling/begeleiding door een (huis-) arts, risicoprofiel opstellen en gericht leefstijladvies opstellen, preventie aanbieden en eventueel behandeling van reeds bestaande risico’s of aandoeningen

Bron: LekkerLangLeven

Related posts:

1. Forse investering in diabetes opsporing!

Een verzoek tot spoedoverleg aangevraagd door de maag-, darm-, en leverartsen (MDK-artsen) is vooralsnog door Klink afgehouden.

Maagzuurremmers behoren tot de groep zgn protonpompremmers. Van omeprazol (Losec) zijn al langere tijd generieken op de markt. Dit zijn nagemaakte geneesmiddelen die dezelfde werkzame stof bevatten als Losec en die dus vergelijkbaar werken – dergelijke generieken mogen pas op de markt gebruikt worden als het octrooi van het oorspronkelijk middel verlopen is. De fabrikant van generieken hoeft alleen maar aan te tonen dat de werkzame stof in deze middelen in dezelfde mate en met dezelfde snelheid in het lichaam wordt opgenomen. Inmiddels zijn er ook voor pantoprazol (Pantozol) ‘namaken’ in de handel.

Weliswaar zijn de namaakjes een stuk goedkoper dan de oorspronkelijke middelen, maar door het hoge gebruik ervan zijn de kosten nog immer hoog. In de top 10 van geneesmiddelenuitgaven staat pantoprazol op nr. 4, omeprazol op nr. 7 en Nexium op nr. 8.

Veel artsen kiezen nog steeds voor Pantazol of Nexium (esomeprazol) wat de aanhoudende hoge kosten verklaart.

Mogelijkheden om te bezuinigen.

1.      Alleen generieken gebruiken.

Een bezuiniging zou kunnen zijn om alleen de generieken te vergoeden – maar dat zijn er slechts 2 en daarop zijn de MDK-artsen tegen. Zij vinden dat elke patiënt keuzevrijheid moet hebben en recht heeft op het beste geneesmiddel – de kosten zijn dan minder belangrijk.

Pantoprazol en esomeprazol zouden beter werken dan generiek omeprazol – maar daarvoor is geen wetenschappelijk bewijs. Toch is de praktijk dat als bij gebruik van een generiek (weer) klachten ontstaan dan door de arts wordt overgestapt op het oorspronkelijke middel (ook wel specialité genoemd). Schatting is dat 5-10% van de patiënten geen baat heeft bij een generiek middel en dus is aangewezen op een specialité.

M.n. specialisten wensen een protonpompremmer die 100% zeker effectief is. Voor huisartsen geldt dat wat minder uitgesproken, maar die leggen vooral de nadruk op de vrijheid van voorschrijven van een middel van keuze. Gedwongen overstappen op andere (generieke) middelen bevalt niet altijd, nog afgezien van het feit dat een patiënt er niet van houdt om steeds over te (moeten) stappen. Een aantal patiënten blijkt van een generiek méér nodig te hebben, dat brengt meer huisartsenbezoek mee, wat ook weer voor kosten zorgt.

2.      Naleven van de richtlijn Maagklachten

Protonpompremmers worden in de huisartsenpraktijk in een minderheid van de gevallen ingezet voor mensen die last hebben van zuurbranden vanwege teveel eten en te weinig bewegen. Wel is het zo dat specialisten vinden dat huisartsen niet altijd de richtlijn Maagklachten naleven: zij starten snel met maagzuurremmers, terwijl de richtlijn voorschrijft dat eerst leefregels moeten worden geadviseerd in combinatie met een antacidum of een H2-antagonist (ook maagzuurremmers, maar op andere wijze en niet via een rem op de protonpomp). Ook blijken patiënten protonpompremmers ‘rustig’ door te gebruiken als de klachten al lang verdwenen zijn.

Advies van de MDK-specialisten is daarom om de richtlijn beter te volgen, in plaats van de patiënt meer te laten betalen.

Wellicht is Klink gevoelig voor dit idee. Hij wil al langer medicijnen vergoeden volgens de richtlijnen van de beroepsgroepen. Bv. de statines worden al sinds januari 2009 vergoed volgens de richtlijn Cardiovasculair risicomanagement. Nog niet duidelijk is hoeveel besparing dit oplevert.

Huisartsen hebben al een paar jaar afgesproken om protonpompremmers bij voorkeur generiek voor te schrijven – ondanks dat de prijsverschillen met specialité niet eens zo groot zijn – dat heeft dus nog niet tot echte besparingen geleid.

Vergoeding volgens de richtlijnen levert wel besparing maar ook enorme bureaucratie op. Daarom bepleit SP-Tweede Kamerlid van Gerven dat de geneesmiddelenreclame teruggedrongen gaat worden. Aangezien er tussen de verschillende protonpompremmers weinig prijsverschillen zijn draait alles om de marketing, het aanprijzen van de diverse middelen – het terrein van de artsenbezoekers. Van Gerven bepleit daarom de naleving van het NHG-besluit (besluit van het Nederlands Huisartsen Genootschap) om geen artsenbezoekers meer te ontvangen.  

3.      Vergoeding op indicatie.

Hierover zijn de MDK-artsen enthousiast. M.n. zou gekeken moeten worden naar het zgn. profylactisch gebruik: maagzuurklachten worden voorkómen door het gebruik van protonpompremmers. Bv het voorschrijven van maagzuurremmers bij (chronische) gebruikers van NSAID’s  (pijnstillers als  Acetylsalicylzuur, Naproxen, Ibuprofen, Voltaren etc). Hier worden de maagzuurremmers nog niet standaard voorgeschreven en is er sprake van ondergebruik. De MDK-artsen betogen dat dat geen bezuiniging geeft maatschappelijk gezien: ondergebruik leidt tot meer en ook andere klachten (en risico’s, zoals bv.een maagbloeding als gevolg van NSAID’s) waardoor dus hogere kosten gemaakt moeten worden. Het zou beter zijn om niet alleen per middel te bezuinigen, maar om breder maatschappelijk te kijken wat de effecten van bezuinigingen zijn.

Het College voor Zorgverzekeringen heeft beraamd hoeveel mensen maagzuurremmers profylactisch gebruiken – helaas zijn deze cijfers niet openbaar. Maar waarschijnlijk mag Klink die cijfers vóór zijn beslissing wel inzien.

Conclusie van alle geïntervriewden is dat er een discussie met Klink op gang moet komen.

Wellicht is het veel beter om de bezuinigingen op een andere manier door te voeren.

Patiënten zien nu de bui al hangen: als ze straks hun protonpompremmers zelf moeten gaan betalen kunnen ze dat niet opbrengen en wordt het gebruik gestopt – wat dus hogere risico’s op andere aandoeningen met zich meebrengt (zie boven: risico op maagbloeding bij gebruik NSAID’s).

De belangrijkste oorzaken voor het begrotingstekort liggen in de introductie van de DBC (Diagnose Behandeling Combinatie) in ziekenhuizen en geestelijke gezondheidszorg. Mischien is het wel gezonder (en goedkoper) om de DBC’s af te schaffen en te stoppen met de marktwerking ….

Bron: Medisch Contact, juni 2009

Related posts:

1. Maagzuurremmers blijven deels in het basispakket