Verandering van receptuur

Vorige week is in de Tweede Kamer gesproken over een wijziging van de Geneesmiddelenwet en is een voorstel daartoe in stemming gebracht. Het betreft met name een wijziging in artikel 68 wat handelt over het buiten de vastgestelde indicaties voorschrijven van een geneesmiddel. In vaktermen wordt dit wel het off-label voorschrijven genoemd. Tot nu toe mag dat alleen bij aandoeningen waarvoor protocollen of standaarden ontwikkeld zijn. Zijn deze nog in ontwikkeling dan dient overleg plaats te hebben tussen voorschrijver en apotheker.
De wetswijziging richt zich er nu op dat artsen voortaan (standaard) naast vermelding van het voorgeschreven middel op het recept ook de indicatie voor dat middel moeten opschrijven.
Dit is met name bedoeld voor middelen waarvan het voor de apotheker van belang is om de indicatie te kennen. Leest de apotheker de naam van het middel in combinatie met de indicatie dan is controle mogelijk bij uitgifte van het recept.
Er zijn een aantal medicijnen die voor verschillende aandoeningen kunnen worden gebruikt, maar dan wel in verschillende doseringen. Een voorbeeld is het middel ciclosporine, een middel dat het afweersysteem onderdrukt en ook ontstekingen remt.
Het wordt bijvoorbeeld voorgeschreven bij orgaantransplantaties (onderdrukken afweer), maar ook bij de huidziekte psoriasis (remmen van ontsteking). In beide gevallen echter in heel verschillende dosering.
Een ander voorbeeld is amitriptyline wat wordt voorgeschreven bij ernstige depressies, maar in een andere dosering ook wordt gegeven bij neuropathische pijn.
In totaal zijn 44 geneesmiddelen beschreven waarbij de indicatie op het recept gemeld moet gaan worden. Van deze middelen is dus vastgesteld dat het voor de medicatieveiligheid van belang is om de indicatie (goed) te vermelden.
Voor deze eerstelijnsmiddelen is de indicatie nodig om de dosering te kunnen controleren.
Hugo Hurts, directeur geneesmiddelen van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) geeft aan dat het vermelden van de indicatie op een recept een doorbraak is: voor het eerst in de geschiedenis wordt een voorschrijver verplicht op het recept aan te geven waarom hij/zij dit middel kiest.
Wanneer in de praktijk zal blijken dat door deze maatregel een verbetering in de famaceutische zorg inzet en een vermindering van het aantal medicatiefouten optreedt, dan zal de wetsmaatregel in de toekomst ongetwijfeld voor meer geneesmiddelen gaan gelden.
De apothekersorganisatie KNMP (Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering van de Pharmacie) heeft al laten weten groot voorstander van een dergelijke wetswijziging te zijn. Zij hebben al langer gepleit voor een dergelijke wetsverandering, recent nog hebben ze het ‘Witboek Farmacie’ gepubliceerd. Gebaseerd op het feit dat voor apothekers meer dan ooit de patiënt in Nederland centraal staat. Er komen steeds meer patiënten die meerdere medicijnen gebruiken, waardoor de begeleiding van en advisering aan deze patiënten steeds
complexer wordt. Dit Witboek is een product van de gehele apothekersbranche – het geeft aan wat tot nu toe door apothekers is gedaan en wat men in de toekomst wil gaan doen: de nieuwe rol van de apotheker dus. In dat plaatje past een verdergaande rol van adviseur, maar ook het volgen van het voorschrijfbeleid en waarom een bepaald middel wordt gegeven.
In eerder stadium hebben ook de Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF) alsmede de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) laten weten zich achter deze wetsverandering te scharen.

Bronnen: NTvG, KNMP, Pharmaceutisch Weekblad, Farma Actueel e.a.

No related posts.