Ziekte van Berger
11 juni, 2009 door Mathilde
Opgeslagen onder Aandoeningen - Ziektebeelden
Een van de meest voorkomende vormen van glomerulonefritis (ontsteking van de nierbuisjes). Wordt naar zijn ontdekker ook wel de ziekte van Berger genoemd.
De aandoening komt vaker bij mannen voor dan bij vrouwen en openbaart zich meestal tussen het 15e en 35e jaar.
Het beloop is heel wisselend: de nierfunctie kan jarenlang stabiel blijven, maar kan ook progressief achteruit gaan.
Oorzaak:
Onbekend. Soms lijkt de ziekte binnen één familie voor te komen, erfelijkheid is (nog) niet aangetoond.
Verschijnselen en beloop:
- aanvallen van bloedplassen wat zich uit in bruinrode verkleuring van de urine (zichtbare hematurie) zonder verdere klachten
- een aanval duurt meestal enkele dagen
- vaak komt een aanval na een luchtweginfectie of infectie in het maag-darmkanaal
- tussen de aanvallen door is er niet-zichtbaar bloed in de urine (microscopische hematurie)
- soms algemene klachten als moeheid, koorts, keelpijn, spierpijn, pijn in de lendenen
- vaak mild beloop met matige nierfunctiestoornis, lichte verhoging van de bloeddruk, licht eiwitverlies in de urine
- geleidelijk (in 10-tallen jaren) nierfunctieverlies waarvoor uiteindelijk niervervangende therapie nodig kan zijn
- soms een snel voortschrijdend beloop met snelle afname van de nierfunctie
Diagnose:
Alleen met zekerheid te stellen door middel van een nierbiopt (stansen van een stukje nier en dat microscopisch onderzoeken).
Soms wordt verhoogd IgA in het bloed gevonden.
Behandeling en prognose:
- ACE-remmers (ACE inhibitoren) middelen die de werking van Angiotensine Converting Enzyme (ACE) remmen. Dit enzym zet angiotensine (I) om het vaatvernauwende angiotensine II. Een ACE-remmer verhindert dit effect waardoor de vaten wijder blijven en dus de bloeddruk daalt en het eiwitverlies in de urine ook daalt
- eiwitbeperkt dieet
- bij ernstige vormen kunnen afweer onderdrukkende (immunosuppressie) medicijnen worden ingezet, bv. Prednison – dit gebeurt nog niet veel: deze methode is vooral nog in onderzoek
- bij ernstige (of progressieve = voortschrijdende) nierfunctie-afname moet worden overgegaan op nierdialyse of niertransplantatie.
De ziekte kan zich in een niertransplantaat ook weer openbaren – maar leidt dan meestal niet meer tot nierfunctiestoornissen.
De prognose is wisselend en hangt m.n. af van de ontwikkeling van (ernstige) hoge bloeddruk (hypertensie) en/of nierfunctieverlies.
Gerelateerde berichten:
Hallo aan allen die ook met de ziekte van berger van doen hebben.
Bij mij is in 1980 bij een controle voor militaire dienst geconstateerd
dat er teveel eiwit in mijn urine zat, ik ben hiervoor door verwezen
naar Utrecht in het militair hospitaal. Enige tijd later is er bij mij een
nier biopt gemaakt waaruit blijkt dat bij mij de nier filters niet goed
functioneren. in plaats van fijnmazig zijn mijn filters grof mazig zoals
een sla vergiet zoals mijn behandelend internist het noemde.
Ik wordt nu met medicijnen behandeld en de prognose is licht progressief dus
wat de toekomst mij bied is nierdialise en mogelijk transplantatie.