Ziekte van de Quervain

Dit is een peesschede-ontsteking van 2 duimpezen (de pees van de musculus abductor pollicis longus – de spier die zorgt voor het naar buiten wijzen van de duim – en de pees van de musculus extensor pollicis brevis – de belangrijkste strekspier van de duim.

 

De beide pezen lopen door een ‘tunnel’ ofwel een peesschede. De wand van die tunnel wordt gevormd door een slijmvlies wat als een zachte glijlaag waardoor de pezen soepel heen en weer kunnen schuiven. Raakt het slijmvlies ontstoken of raakt de tunnel vernauwd (door ontsteking en verdikking van het slijmvlies) dan kan inklemming van de spieren ontstaan met pijn en irritatie. Niet altijd zijn er aan de buitenkant zichtbare afwijkingen.

 

 

Symptomen:

In het begin doffe branderige pijn aan de duimzijde van de onderarm ter hoogte van de pols. Neemt de ontsteking toe dan gaat de pijn meestal uitstralen naar duim en onderarm.

 

 

Diagnose:

Vrijwel bewijzend is de zgn test van Finkelstein. Je moet een vuist maken met de duim in de vuist (daarbij de duimnagel zo ver mogelijk richting de pink buigen – dus de duim zoveel mogelijk naar binnen richting pink buigen) en vervolgens de vuist in de pols naar de pinkzijde buigen (buigen in de richting van de ellepijp oftewel ulna) – dit geeft extreme rek van de betreffende pezen en dus bij Quervain (toename van de) pijn. Naar buiten wijzen met de duim (zoals bij ‘liften’) en/of strekken van de duim zijn pijnlijk en gevoelig – ook kan de kracht in de beide spieren (in de duim) afnemen.
Is de Finkelsteintest negatief dan is er absoluut geen sprake van Quervain!

 

 

Behandeling:

Meestal conservatief (niet-operatief) door het vermijden van pijnlijke bewegingen. Rust dus, maar geen volledige immobilisatie. Het bereiken van deze situatie kan bespeodigd worden door het dragen van een afneembare duimspalk – daarmee worden de duimbewegingen beperkt en blijft de pols in rust in positie. Wel de spalk een paar keer per dag afnemen en de hand rustig doorbewegen.

Je kunt ook proberen of locaal een ijspakking 2x daags verbetering geeft.

Daarbij kan fysiotherapie in geleidelijke opbouw worden aangewend, bv dmv ultrageluid en of lasertherapie over de hele lengte van de aangedane pezen. Ook kan massage van het aangedane gebied en de gewrichtjes of zachte tractie (rek) verlichting geven.

Oefentherapie voor specifieke training van de van de aangedane spieren/pezen moet ook progressief (in opbouw van belasting) worden opgebouwd.

Verder kan worden behandeld met injecties met corticosteroïden in het verloop van de pezen, al dan niet in combinatie met de inname van pijnstillers of ontstekingsremmende medicatie.

Is er niet het gewenste resultaat dan kan worden overgegaan tot chirurgische behandeling. Daarbij wordt de peesschede onder plaatselijke verdoving gekliefd en opnieuw, maar nu veel ruimer (Z-plastiek), gehecht.

Meestal verdwijnen daarna al snel de typische pijnklachten. Het wondgebied kan nog wel een tijdje drukgevoelig blijven. Met behulp van oefeningen kan de belasting van de duim dan weer worden opgebouwd.

Gerelateerde berichten:

1. Ziekte van Paget